Acemi Evliya!

Vakt-i zamanında acemi bir evliya varmış. Bir gün müritleri ile sohbet ederken, içinden; “müridan”a bir keramet gösterelim de, şeyhlerine itimatları kuvvetlensin diye geçirmiş. İleride bütün azameti ile gölgesini yaymış olan ulu çınara dönerek; “Ya şecer! Gel berû” diye seslenmiş. Bir zaman geçmesine rağmen ağaçta herhangi bir hareket-bereket olmayınca, hazret istifini hiç bozmadan yerinden doğrulmuş ve “Evliya kısmısında gönül, kibir, gurur, benlik olmaz, sen gelmezsen biz varırız!” deyip yürümüş.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s